Over de herkomst van de dieren
Alle stukken die je hier vindt, zijn wat men noemt "ethically sourced", wat letterlijk vertaald "ethisch verkregen" betekent. Dit houdt in dat er geen dieren zijn gedood voor taxidermie. Geen enkel aspect van de kunst die ik maak, draagt bij aan het lijden van dieren.
Integendeel, de meeste ratten die je ziet, zijn gered en hebben hun leven doorgebracht in ons opvangcentrum of bij andere rattenliefhebbers. Ik heb dus voor veel van deze ratten persoonlijk gezorgd. Daarnaast wordt een deel van de winst die ik met mijn kunst maak, geïnvesteerd in de zorg voor nieuwe ratten die onze opvang nodig hebben.
De ratten die in de opvang terechtkomen, hebben vaak verschillende achtergronden. Sommige dieren worden afgestaan door hun eigenaren vanwege tijdgebrek, allergieën, of veranderde levensomstandigheden. Andere ratten hebben minder gelukkige omstandigheden meegemaakt, zoals verwaarlozing of inbeslagname door instanties zoals de dierenbescherming.
Waar mogelijk probeer ik nieuwe, liefdevolle huizen te vinden voor de ratten die ik opvang. Ratten die door gezondheidsproblemen of gedragskwesties niet herplaatst kunnen worden, mogen permanent bij ons blijven. Ze leven hier samen met onze "supportratten", die helpen om een stabiele en rustgevende omgeving te creëren voor nieuwkomers en kwetsbare ratten.
Vaak is de resocialisatie, rehabilitatie en zorg intensief, maar het is iedere keer weer een prachtig proces om de ratten te zien opbloeien. Je kunt je voorstellen dat het niet ongebruikelijk is dat er ratten bij ons overlijden. Naast dat tamme ratten een levensverwachting hebben van slechts ongeveer 2 tot 3 jaar, nemen wij in de opvang regelmatig oudere ratten op, of ratten met gezondheids- of gedragsproblemen.
Over mij en mijn visie
Het opvangen van ratten begon begin 2023, lang voordat ik geïnteresseerd raakte in taxidermie en het maken van deze kunst. De inspiratie hiervoor is echter voortgekomen uit het opvangen: de intensieve zorg die ik de ratten geef, het mogen meemaken van hun leven, en uiteindelijk ook het rouwen en verdriet wanneer een rat overlijdt.
Als veganist had ik nooit gedacht dat ik een hobby als taxidermie zou hebben, omdat ik het vooroordeel had dat dieren werden gedood voor taxidermie. Dit hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn. In hoeverre je het ethisch of moreel vindt om het lichaam van een dier te gebruiken voor kunst na zijn overlijden, moet je zelf bepalen. Persoonlijk ben ik van mening dat, na het overlijden, wanneer het leven het lichaam heeft verlaten, het lichaam niet meer is dan een "omhulsel."
Het maken van deze kunst gaat hand in hand met mijn liefde voor de dieren. Voor mij maakt het creëren van deze kunst de cirkel van het leven compleet. De ratten hebben een prachtig leven gehad, en aan het einde daarvan wordt hun omhulsel getransformeerd tot kunst, in plaats van bijvoorbeeld te eindigen bij een destructiebedrijf.
Maak jouw eigen website met JouwWeb